سپندار مذگان : روز عشق و زمین شاد باد

ولنتاین نام آشنایی است که طی چند سال گذشته سرمای زمستان را با

گرمای عشق قابل تحمل  میکند.

مطمئنا صحبت در باره تاریخچه این روز تاریخ آن واینکه چرا چنین روزی را

 برای بزرگداشت عشق انتخاب کرده اند؟بحثی تکراری وحتی کسالت آور

خواهد بود.  زیرا با باب شدن این رسم غربی در ایران بارها و بارها

روز نامه ها و مجلات مختلف و سایت های اینترنتی به شکل های گوناگون

 در باره چند و چوند این رسم وحتی حال و هوای ایرانی آن گزارش

 ها ومقالات متعددی منتشر کرده اند گزارش هایی که  برخی از آنها

این رسم را ستودند و برخی هم آن را نفی کردند . غرض از نوشتن این

 مطلبنه ستایش ونه نفی رسم ولنتاین ویا روز عشاق است .

زیرا اگر نگاهی ظریف ودلی بیدار داشته باشیم باید بگوییم همینکه در

کل سال یک روز برای پاسداشت عشق در نظر گرفته شده حتی اگر

یک رسم غربی است نه تنهابد نیست بلکه شاید خالی از لطف هم نباشد

اما نکته ای که نباید فراموش کردتوجه به ابعاد فرهنگی به طور کلی هرگاه

 رسم خارج از قاعده آداب  و رسوم کشوریوارد آن شود یا به نوعی خود را با

فرهنگ موجود در آن کشور تطبیق میدهد و یا بعلت داشتن پشتوانه قوی

 به همان شکل اصلی اش درآن جامعه جا می افتد. 

 ودر رابطه با ایران با داشتن تاریخ چند هزار ساله و فرهنگ و سنن بسیار غنی

مسلما وضع نمیتواند به این منوال پیش رود و غنی بودن سنت هایی که ریشه

 درهزاران سال زندگی ایرانی دارد یا رسم را تغییر میدهد یا اگر جایگزینی

 داشته باشدسنت خود را برپا میکند. همان طور که شاید شما

هم طی این یکی دو سال گذشته

 زمزمه های بر پایی رسم ایرانی سپندار مذگان یا روز عشاق ایرانی را

شنیده باشید .سپندار مذگانی که برای بسیاری از ما نا شناخته است

 وحتی برای تکرار نام آن مشکل داریم.

سپندار مذگان هم همانند ولنتاین در اوج سرمای زمستان جشن گرفته

 میشود .در تقویم جدید ایرانی این روز برابر است با بیستو نهمین روز

 از ماه بهمن.فلسفه بزرگداست این روز بعنوان "روز عشق"

به این ترتیب بود در ایران باستان هر ماه را سی روز حساب میکردند

درآن روز گار علاوه بر اینکه ماه ها اسم داشتندهر یک از روز های

 آنها هم نامگذاری می شد

بعنوان مثال روز اول ـ روز اهورا مزدا

روز دوم ـ روز بهمن (سلامت.اندیشه)

روز سوم ـ روز اردیبهشت (بهترین راستی وپاکی)

روز چهارـ روز شهریور (شاهی وفرمان روایی آرمانی)

وروز پنجم ـ سپندار مذ نام داشت.

سپندار مذ لقب ملی زمین است که بمعنای گستراننده.مقدس وفرو تن.

 زمین نماد عشق است چون با فروتنی تواضع وگذشت به همه

 عشق می ورزدزشت و زیبا را به یک چشم مینگرد و همه را چون مادری

در دامان پر مهر خود قرار می دهد .به همین دلیل در فرهنگ باستان

اسپندار مذگان را به عنوان نماد عشق می پنداشتند

در تقویم ایران باستان در هر ماه .

یک بار نام روزو ماه یکی میشد که در آن روز جشنی

 متناسب با آن روز و ماه برپا میکردند .مثلا شانزدهمین روز هر ماه

مهر نام داشت که در ماه مهر" مهرگان" لقب میگرفت.

سپندار مذگان جشن زمین و گرامی داشت عشق است که هر

دو در کنار هم معنا پیدا میکند

در این روز زنان به شوهران خود با محبت هدیه میدادند مردان نیز زنان و دختران

 را بر تخت شاهی نشانده و به آنها هدیه داده واز آنها اطاعت میکردند

چه بهتر که در این زمستان به پاس فرهنگ غنی سرزمین مادریمان

به جای بزرگ داشت روز ولنتاین که تنها متعلق به سه قرن پس

از میلاد مسیح است و خارج از قواعد سنتی ما. به سپندارمذگان 

بیندیشیم وآن را پاس داریم . سپندار مذگانی

که متعلق به بیست قرن پیش از میلاد مسیح و نزدیک به دو هزارو سیصد

سال پیش از ولنتاین است. روزی که هزاران سال پیش نیاکان ما آن

را بر گزیدند تا از عشقی که نسل های ایرانی را به وجود آورد و تداوم داد تقییر

 کند.

 

نوشته شده توسط رامین ط. در 12:23 با موضوع: | لینک ثابت |